hjalp eg er dulla

Ég er með hraustlegar eplakinnar eins og helvítis krútt. Hvernig losnar maður við slíkt?

why why WHYYYYY

Af hverju hanna íslenskir hönnuðir bara hárspangir og hálsskraut? Getur enginn saumað á mig fallegan kjól eða kápu með hettu?

Ég keypti pels gerðan úr lömbum í gær. Það var neyðarúrræði.

spakmælir

ásrún says:

pældu í því að ríða ekkert í 50 ár eða eitthvað

word

galsi í minni

Ég er í góðu skapi. Tók meira að segja úr uppþvottavélinni, tókst á við vandamál með brúsa með uppþvottalegi, las greinar um list og skar niður tómat með sunnudags-egginu. Nú ætla ég að fara í sturtu, nota dýrari týpuna af sápu og fara í mjúka peysu. Peysu sem skilgreinir mig.

Ég er bara í góðu skapi svona tvisvar á ári. Mér finnst ágætt að vera í svona góðu skapi en því fylgja samt blendnar tilfinningar.

hjalpi mér allir eilagir

Í dag gerðist hópfélagi minn í nauðungarbúðum Listaháskólans svo indæll að keyra mig niður í leiklistardeild. Á leiðinni komumst við að því að hann býr í götunni sem ég ólst upp í.

Mér fannst það merkilegt af því þessi gata í er í Hafnarfirði og það er langt í burtu.

Það á að velja þrjá úr bekknum mínum til að fara í listaferð til Litháen.

Ég verð pottþétt ekki valin ef ég þekki yfirvaldið rétt. And I do.

ÉG ER AÐ HLUSTA Á OASIS.

HVAÐ ER AÐ MÉR

lagviss oft

Í dag söng ég í kór. Við (ég og kórinn) sungum lag um lóu sem söng bara dirrindí en okkur þótti þó nokkurt vit í því.

ég er betri en þið af því að ég er vel lesin og ekki tvöföld í roðinu

Ég þoli ekki

heimskt fólk.

fólk sem talar um hluti sem eru leiðinlegir

ef þið ætlið að umgangast mig skuluð þið vera vel lesin og tala um áhugaverð málefni.

i'm black

Það er að koma nýtt ár og þessu langa fríi er lokið. Bexder in Blinger of fallegt ritsafn til að gefa upp á bátinn.

Margt hefur breyst síðan 12.september.

1. Ég er ófrísk.

2. Ég er flutt á Suðurgötu.

3. Ég er ófrísk.

Nýlega komst ég að svolitlu um sjálfa mig.

Ég er forfallinn nikótínfíkill sem er haldinn einhverri tegund af sjálfspíningarhvöt þess eðlis að sá tími ársins sem flestir tengja við hamingju verður ámóta ánægjulegur og hrátt egg.

Ég þoli ekki jólin.

Önnur staðreynd:

Ég fæ aldrei næga athygli.

Þriðja staðreynd: Barn skaðast ekki sérlega mikið af reykingjum á meðgöngu.

Í alvöru.

Kanski ég ætti að fara til sálfræðings.

Ég er ekki jólamanneskja og þarf bara aðeins að fá að tala um það. Hér sit ég klukkan 01:30 þann 24.desember og á meðan vinir mínir eru að kúra í jólanáttfötum eða drekka glögg í hátíðarskapi sit ég og horfi á Grey's Anatomy, ét það eina sem er ekki jólalegt í eldhúsinu (BANANI) og furða mig á því að enginn nenni að koma með mér á The Swan eða The Rock sem eru tveir flottustu pöbbarnir í öllu Sussex umdæmi. Og báðir staðsettir á Rock Street. Gerist ekki betra.

Ljósið í myrkrinu er Ásrún sem deilir skoðunum mínum á jólunum í þetta skiptið.

Það sem slekkur þetta ljós aftur á móti er sú staðreynd að það eru 1951.000 kílómetrar á milli okkar (ég fór inn á heimasíðu með þar til gerðri reiknivél til að komast að þessu).

Það finnst mér leiðinlegt.

Ég fór í mollið í dag og var að flýta mér svo mikið út úr einni búð að ég hrinti manni með hækjur svo hann féll á hnén. Ég hef sjaldan fengið jafn mikið samviskubit. Ég var líka ekki að flýta mér af neinni sérstakri ástæðu, ég var bara að kafna úr lauklykt (pylsuvagn var staðsettur beint fyrir utan, mikið af lauk notað á pulsur hér í Brighton) og mér var heitt.

Ég sagði sorry, mate, you aight? en hann svaraði mér ekki heldur stóð bara upp og hnökraðist af stað. Ég fékk silent treatment. Gott á mig.

Matthías ældi út um allt áðan. Ælan var bleik. Allt sem hann gerir er sætt.